Op vrijdagavond 13/01/2012 werden we verwacht in Hof Ter Straeten voor de ploegvoorstelling aan de pers.  De avond verliep in een heel andere stijl dan wat ik de afgelopen drie seizoenen had meegemaakt.  Een beetje zoals onze ploegleider Rik Devooght is als mens : no-nonsens, feiten en geen show.  Vanavond bleek ook wel de bijzondere band die Avia en Rik in het bijzonder hebben met José De Cauwer, die uiteraard ook present tekende.  Met de nieuwe ploegwagens op de achtergrond (Ford Focus break) werden de 18 junioren 1 voor 1 voorgesteld aan het publiek aan de hand van een steekkaart en enkele vragen.  Kenny en Rik maakten in enkele kernzinnen een samenvatting van de kwaliteiten van iedere renner.  Als je al dit talent, de verwachtingen en de historische prestaties op een rijtje ziet, dan kan niet anders dan besloten worden dat hier vuurwerk uit moet voortvloeien mits de juiste begeleiding en een beetje geluk.  Na de voorstelling kregen alle renners, genodigden en andere aanwezigen een receptie aangeboden door de ploeg.  Lekker allemaal in één zaal, zonder afzonderlijk VIP gedoe.  Zo krijg de de kans om werkelijk met iedereen kennis te maken.

Ondertussen worden ook al de bakens voor het seizoen 2012 uitgezet op de kalender.  Via deze link vind je het jaarprogramma van Avia Fuji Youth team terug.  Ik denk niet dat er veel junior jeugdploegen zijn die zo'n impressionante lijst kunnen voorleggen.  Er wordt een gans seizoen gewerkt met een dubbel programma, zodat iedereen onder ons zeker voldoende aan zijn trekken zal komen in mooie ééndagskoersen en één of meerdere rittenwedstrijden in binnen en buitenland.  De wedstrijden die ik voorlopig heb aangeduid moeten nog met de ploegleiding en mijn trainer worden besproken.  De kanttekeningen i.v.m. wedstrijden die eventueel met de nationale ploeg gereden zouden worden zijn uiteraard ook heel voorwaardelijk.  Alles hangt af van de selecties van de bondscoach en mijn gereden resultaten natuurlijk.

Hallo beste ouders , na 5 dagen hier wat nieuws over jullie zonen na op trainingstage bij mij in spanje. Het gaat hier goed met elk van hen, ze hebben het hier reuze naar hun zin het zijn hier al helemaal thuis. onder hen lukt het ook goed, ze verstaan mekaar goed en zijn een echt team. Op die manier verlopen de trainingen dan ook perfect en in goeie ambiance,natuurlijk met zo een grote bende (want er zijn nog 2 andere wielrenners extra) moet iedereen wat water in de wijn doen. Jullie zonen zijn toffe brave gasten en ondanks hun leeftijd hebben ze al veel discipline. Ik hou ze wel int oog hoor. maar ze tonen respect voor me maken geen misbruik van hun "vrijheid"; ze zijn trots hier  zo in hun eentje tesamen op het eigen appartement te leven. ze hebben er internet , en zo'n gasten hebben ni veel meer nodig om hun bezig te houden 's avonds.
Op training gaat het naar behoren, iedereen is goed en zonder hakkefietjes, de conditie is behoorlijk , ze gaan op training ni int rood en houden hun aan hun trainingschema met hartslagen die hun trainer hen heeft opgedragen.  Het weer is heel zonnig, wat het trainen plezant maakt, zeker als ze hier in Spanje horen over het slechte weer in hun vaderland. De lijntjes van hun koersbroek is al ingebruind van de zon. we vertrekken meestal om 9.30 stipt, en zijn zijn altijd op tijd op de appel".
Na de training nemen ze in ons priveezwembad een ijsbad voor de benen, wat het recuperen versnelt, na het douchen, komen ze bij ons thuis warm eten, dit doen we mede door het zonnige weer buiten, in onze tuin in de buitenlucht.daarna wat relaxen aan het zwembad, wat uitrusten , of wat pingpongen.
Ook zijn ze al een een avond gaan zwemmen in het olympisch 50m zwembad van Torrevieja, ook goeie oefening
Gisteren avond kwestie om hen wat te ontspannen heb ik hen meegenomen naar het stadcentrum voor de jaarlijkse driekoningen optocht. om 10.15 waren ze al terug thuis .
Vandaag was het een recuperatie/ rust dag, we hebben een uurtje of 2 rustig gefietst om de benen wat loste gooien, zo zijn ze fris voor morgen en overmorgen, dan  staan er nog 2 mooie trainingen op het programma,
Morgenavond neem ik ze mee op restaurant, maar ze weten het nog niet, het blijft een verrassing.
Je ziet het, ze zitten hier in goei handen he jullie zonen.en van hun kant is er ook veel apreciatie, ook voor de keuken van mijn vrouwtje natascha die zo ook haar steentje bijdraagt.Ze zijn goeie eters en vinden onze keuken lekker.
Allez zo weten jullie ook een beetje over het reilen en zeilen hier bij ronaldo op de trainingstage, op facebook vinden jullie ook foto's en video's  van hen, hoe ze hier trainen , maar dat zullen jullie misschien al gezien hebben. Groeten uit Torrevieja van ons allemaal.hasta luego. Enkele foto's van de stage.

Op dinsdag 27/12/2012 kwamen we met het team voor het eerst samen in Hof Ter Straeten te Varsenare.  Voor mij is die plaats een meevaller op 4 km van mijn deur.  Door een professionele fotograaf werden zowel individuele foto's als groepsfoto's genomen.  Iedere renner zal een pakket postkaarten krijgen met zijn eigen foto aan de ene kant en een groepsfoto aan de andere kant.  Tof om te geven aan supporters of sympathisanten.  Verder werd de nieuwe kledij voorgesteld.  Het resultaat zie je hiernaast en is in niets nog te vergelijken met het vorige seizoen.  Naast Avia zijn zowel Fuji als Patrick belangrijke co-sponsors geworden.  Achter de schermen wordt samengewerkt met het beloftenteam van Fuji.  Het kledingpakket dat we kregen is er eentje om vingers en duimen van af te likken : een sportzak, trolley en rugzak vol materiaal.  Meer mag je als renner niet verwachten.  We zullen er piekfijn bijlopen, zowel voor, tijdens als na de wedstrijd op warme en koude dagen.  's Middags kregen we een spaghettischotel in het Oud Gemeentehuis voorgeschoteld.  Nadien werd het programma voor 2012 besproken.  Nu Avia Fuji weer 18 renners telt omdat de aanwerving van nieuwe renners niet meer aan banden werd gelegd door stomme regelgeving, zal dit jaar opnieuw een dubbel programma worden gereden in tal van weekends.  Zo komt iedereen aan bod en kan echt gekozen worden voor parcours die je het best liggen.  Het buitenland wordt verschillende keer aangedaan : Italië, Duitsland, Oostenrijk, Nederland, Frankrijk, ...De sfeer zit goed. Rik en Kenny weten heel goed waar ze mee bezig zijn.  Het seizoen kan niet vlug genoeg beginnen, zeker nu er in mijn trainingsopbouw die ik wekelijks van Dirk Ongenae krijg geen plaats meer is voor de piste.  Volgende afspraak met de ganse ploeg, genodigden en de pers is op vrijdagavond 13 januari bij de officiële ploegvoorstelling, eveneens hier in Varsenare.  Eerst trek ik er van 02/01/12 tot 09/01/12 een weekje op uit naar Torrevieja - Spanje om er samen met Benjamin Declercq, Tiesj Benoot en Louis Vervaecke verder aan mijn winteropbouw te werken.  Een buitenkans als je het mij vraagt.  De weersvoorspellingen daar voor de komende 10 dagen : volle zon en 20 graden !!

Hoe verliep 2011 :
Door een knieblessure ingevolge een val op het Vlaams Kampioenschap piste verliep mijn wintervoorbereiding niet zoals gepland en viel ook het BK piste in het water.  Toch kan ik in het voorjaar enkele top 10 plaatsen bijeenrijden in de grotere interclub wedstrijden, maar besef dat ik wat de voeling verloren ben met de absolute top.  Dit is vooral zichtbaar in mijn matige uitslagen in de nationale testtijdritten.  Mijn eerste internationale ervaring had ik in de Ronde van Istrië, waar ik uitkwam voor de nationale juniorenploeg.  Ook hier kan ik top 10 plaatsen versieren. Het ging bergop met de conditie, tot ik van 14/05 tot 01/07 verplicht de fietst langs de kant mocht zetten (zie minste moment).  Vanaf de hervatting van de competitie na de examens was ik goed op dreef met ondermeer ritwinst in de Tour du Valromey (1^e mooiste moment).  In augustus word ik opgepikt door Carlo Bomans om de Trofeo Karlsberg te rijden met de nationale selectie. Op de zware parcours en met een sterke internationale bezetting krijg ik het beste rapport van de Belgen mee en reed hier grotendeels mijn ticket voor het WK bijeen, vooral door mijn manier van koersen.  Met een WK ticket op zak begin ik gedreven aan de mooiste Belgische juniorenwedstrijd Mandel-Leie-Schelde en rij een dijk van een wedstrijd (2^e mooiste moment) om hier in de finale opnieuw tekort te schieten.  Het goede vormpeil blijft aanhouden en in de regio tour in Duitsland met de WK-selectie rij ik twee top 10 plaatsen, ook al zijn hier zijn zo goed als alle WK-renners aanwezig van de sterkste naties. We staan tot slot in bloedvorm aan de start in het WK in Kopenhagen (3^e mooi moment). Als enige eerstejaars kreeg ik echter de instructie mee om niet te gek te doen in de kop van de wedstrijd maar me gewoon vooraan in het peloton te handhaven, wat ik ook deed, hoewel de benen om meer smeekten.

Mooiste moment in 2011 :
1^e mooi moment was de Tour du Valromey, met winst in de openingsrit.  Ritverslagje : Na 15 km wedstrijd ontstaat er in drie schuifjes een kopgroep van 12 renners.  Kevin kan als laatste meespringen en is hier de enige vertegenwoordiger van Immo Dejaegher.  De groep blijft voor op het peloton. 40 km voor de finish moeten de renners twee cols van 3e en 4e categorie over.  Er spurten 5 renners mee voor de bergtrui.  Kevin laat begaan en doseert zijn krachten.  In de afdaling kan hij terug aansluiten.  Op een stuk vals plat gaat hij onmiddellijk in de tegenaanval.  Hij krijgt één fransman mee, een renner die in Morbihan het bergklassement had gewonnen, geen doetje dus.  Het tweetal heeft nu nog 35 km voor de boeg.  Ze lopen tot maximum 55 seconden uit op de achtervolgers.  Drie kilometer voor de eindmeet komen de achtervolgers echter terug tot op 10 seconden.  De twee koplopers kunnen uit hun greep blijven en spurten voor de overwinning. Kevin wint de wedstrijd met een drietal fietslengtes voor op zijn medevluchter en pakt de gele leiderstrui en de witte jongerentrui.  De eerste achtervolgers komen binnen op 10 seconden.  De voorhoedes van het peloton, met ondermeer Tiesj en Joren op ongeveer 1 1/2 minuut.

2^e mooi moment : winst bergprijs in Mandel-Leie-Schelde.  Voor de start had ik hier niet de intentie om te winnen, maar om me gewoon in de kijker te rijden in de bergzone.  Dit deed ik dan ook.  Op het Vossenhol kwam ik als eerste boven en deed dat ook nog eens afgescheiden over op de Kluisberg, de Côte de Trieu, de Oude Kwaremont en de Patersberg.  Klimwerk kan zo fijn aanvoelen … Ik ging uiteindelijk nog vlot mee tot aan de plaatselijke rondes.

 3^e mooi moment : WK Kopenhagen.  Niet zozeer door mijn eigen wedstrijd, die ik wat tegen mijn natuur in op een defensieve manier heb uitgereden, maar gewoon door het besef met een hechte groep vrienden te mogen deelnemen aan een uniek evenement dat je waarschijnlijk maar 1 keer in je leven meemaakt.  Mijn voor mij onverwachte selectie versterkte dit gevoel alleen maar.

Minste moment in 2011 :
Valpartij na 1 km wedstrijd op het PK in Dadizele (14/05/2011) met een lelijke sleutelbeenbreuk tot gevolg.  Ik viel uit tot 1 juli 2011 en werd hierdoor niet opgesteld voor de Nations Cup wedstrijd GP Patton in Luxemburg, miste mijn kans op een ticket voor de Europese Kampioenschappen, kon ik mijn kansen niet verdedigen op zowel het Provinciaal Kampioenschap als het Belgisch Kampioenschap en moet ik ook twee mooie Beker van België wedstrijden missen.  Dit alles is ook voor de diverse regelmatigheidsklassementen (o.a. Westsprint) een streep door de rekening.     

Wat verandert er in 2012 ?
Vooreerst verander ik van ploeg in 2012.  Ik heb het voorrecht te mogen fietsen voor het Avia-Fuji Youth Team van Rik Devooght.  De ploegsamenstelling is van die aard dat er waarschijnlijk voor vuurwerk gezorgd kan worden als alle neuzen in dezelfde richting staan.  Persoonlijk wil ik mijn ervaring die ik als eerstejaars heb opgedaan in de grote wedstrijden in 2012 omzetten in betere resultaten.  Werkpuntjes : specifiek trainen op tijdrijden, daar die in rondes vaak een doorslaggevend resultaat geven.  Een goede basis leggen, waardoor er nog meer inhoud wordt gecreëerd en de finales met wat meer reserves kunnen worden aangevat.  Gaandeweg merk ik dat het klimwerk me beter afgaat en dat ik met de beteren meekan, ook op internationaal niveau.  Op lastige parcours toon ik me graag.  Ook hier wil ik me verder in specialiseren, zonder veel van mijn all-round capaciteiten te willen afstaan. Een hele opdracht, als ik zo zelf zie.

De wedstrijd was er eentje die volledig door de Belgen en de Fransen werd gedomineerd.  Daan zet een vroege ontsnapping op met een Fransman.  De Belgen hebben op dat moment alleen maar de wedstrijd te controleren.  Twee ronden voor het einde zit alles weer samen.  Onder impuls van Lequisinier (Europees kampioen) ontstaat er kort nadien een kopgroep van zes : twee Belgen (Martijn en Rob), twee Nederlanders en twee Fransen.  De vier overige Belgen (ikzelf, Boris, Amaury en Daan) kunnen zich weer beperken tot controleren.  Twee ronden voor het einde raak ik betrokken in een valpartij, maar kan na een serieuze inspanning weer aansluiting vinden bij het peloton en vooraan postvatten. In de finale zit Rob erdoor.  Hij offert zich volledig op in functie van Martijn en gaat 1 km voor de finish in de aanval.    In de laatste rechte lijn komt het voltallige peloton nog net niet aansluiten, en vier van de zes koplopers kunnen nog spurten voor de WK-titel.  Het is Lequisinier die het haalt voor Martijn.  Een tweede zilveren medaille is binnen voor de Belgen op dit WK !!  Ikzelf word tweede Belg op plaats 15. Amaury raakt diep in de finale betrokken in een tweede grote valpartij.  Voor hem is de wedstrijd over. Wedstrijdgemiddelde : 44.7 km/u, amper 1 1/2 km/u minder dan de profs de dag nadien.  De Belgen reden een collectief sterkte wedstrijd.  Eentje uit de boekjes zonder echte afspraken vooraf.  De goede vriendschapsbanden tussen de zes liggen hier ongetwijfeld aan de basis van. Interview na de wedstrijd. Wedstrijduitslag. Wedstrijdfoto's. Artikel en foto's Nieuwsblad online.

Dag 1 - Ommersheim : Gestart met 116 renners uit 20 verschillende landen voor een wedstrijd van een kleine 90 km over 3 grote ronden, met - naast alle vals platte stukken - 1 lange helling.  Stralend weer en zo'n 26 graden.  We hebben enkele supporters mee : mijn ma en pa, de pa van Otto en de opa van Martijn.  We krijgen eerst 10 km neutrale zone wegens wegeniswerken. De eerste aanvallers van de dag zijn twee Australiërs.  Ze krijgen maximaal 20 seconden.  Na ongeveer 50 km wedstrijd ontstaat er een kopgroep van een zestiental renners.  Hier zijn twee Belgen aanwezig : Amaury Capiot en Martijn Degreve. Tien km verder komt alles weer samen.  Tussendoor draaien talrijke ontsnappingspogingen op niets uit.  In de finale ontstaat er een kopgroep van 11 renners.  Martijn is mee.  Op 1 km van de meet kan de Italiaan Valerio Conti (vierde op het EK) een kleine voorsprong uitbouwen op de jagende achtervolgers.  Hoewel de aankomst op een helling ligt kan hij iedereen voorblijven en wint de etappe.  Het peloton volgt op een tiental seconden.  Conti start morgen in het geel, maar heeft ook het sprintklassement en het bergklassement op zijn naam staan vandaag.  Eerste Belg is Martijn Degreve, gevolgd door Amaury Capiot.  Ikzelf bol als 26e over de meet, in de buurt van ondermeer wereldkampioen Le Gac en ben hiermee 6e jongere.  Seppe en Otto komen in dezelfde tijd als mij binnen.  Aimé kende schakelproblemen en moest hierdoor een handvol seconden toegeven.  Volgens de tijden van de eerste drie binnengekomen renners, komen we in het landenklassement op een zesde plaats te staan in deze rit.  Tijdens deze etappe voelde ik mijn maag opspelen, zo erg zelfs dat het bij momenten zwart werd voor de ogen.  Om alles los te gooien reden we achter de ploegwagen met de fiets naar het hotel. Wedstrijdfoto's.

Dag 2 : Sint-Nikolaus : ook nu weer kregen we een sterk golvend parcours voorgeschoteld van een kleine 90 km.  De bergprijs werd beslecht op een helling van een goede km lang.  Die moesten we drie keer over.  Midden koers gaan zeven renners weg, waaronder Europees kampioen Le Cuisinier.  De gele trui is hier niet mee, de groene wel.  Met nog 15 km wedstrijd voor de boeg kunnen 20 renners aansluiting vinden bij het zevental.  Hierbij jammer genoeg slechts 1 Belg, zijnde mezelf. Ik was een van de aanstokers van de tegenaanval die startte op een lang hellend stuk.  Ik was verlost van de buikproblemen en voelde me heel wat beter.  Uit de omvangrijke kopgroep proberen in de finale nog 4 renners te ontsnappen, waar ze niet in slaagden.  De aankomst was opnieuw hellend, met een paar honderd meter ervoor een gevaarlijke haarspeldbocht net na een steile afdaling.  Ik zat goed geplaatst voor de bocht, remde wat te fel af en werd hierdoor voorbijgereden door een aantal renners die wat meer risico durfden nemen.  Wat valvrees na mijn sleutelbeenbreuk zal hier zeker niet vreemd aan zijn.  Hierdoor zat ik niet ideaal geplaatst voor de eindsprint.  Die sprint wordt vandaag gewonnen door de Europees kampioen Le Cuisinier, voor de Deen Rasus Lund en de Nederlander Ivac Slik. Lund neemt het geel over van Conti, die vandaag binnenkomt in het peloton.  Ik kom twee seconden na Le Cuisinier als 13e over de meet.  Op 1'37'' wordt de pelotonspurt door Capiot gewonnen.  Ook de andere belgen krijgen dezelfde tijd toegemeten.  In het ploegenklassement zakken we naar een negende plaats.  Vandaag maak ik een sprong voorwaards in het algemeen klassement, van plaats 26 naar plaats 17, op 23 seconden van gele trui Lund.  Hiermee ben ik eerste Belg en 7e jongere op 6 seconde van de Australier Schultz Nikolas. Wedstrijdfoto's.

Dag 3 : Tijdrit Homburg : deze voormiddag stond een tijdrit op het programma van 11,2 km.  Benieuwd wat ik hier nog in de benen zou hebben na twee dagen koers.  De Deen Mats Schmidt zet met 14:06 lang de beste tijd neer.  Die wordt eerst verbroken met twee seconden door de Duitse eerstejaars Jan Brockhoff.  De Franse winnaar van gisteren, Le Cuisinier zet ook vandaag een toptijd neer van 13:51 en wint deze discipline voor Brockhoff en Slick.  Ikzelf doe het voortreffelijk.  Met een tijd van 14:25 eindig ik twintigste, op 1 seconde van wereldkampioen Legac en 20 seconden van Brockhoff. Hiermee ben ik beste Belg (gemiddelde bijna 48 km/u).  In het jongerenklassement stijg ik door naar een 4e plaats op 8 seconden van de leider Peroni.  In het algemeen klassement kom ik op plaats 12 te staan met de hete adem van Parijs-Roubaix winnaar Senechal in mijn nek.  Martijn zet de tweede tijd neer van de Belgen, gevolgd door Aimé, Amaury, Otto en Seppe.  Voor de wegrit vanmiddag keren we vlug terug naar het hotel voor een maaltijd en een beetje rust en verzorging.

Dag 3 : Wegrit Homburg : de aankomst van de tijdrit was vanmiddag de start van de wegrit over 82 km.  Ook hier weer 1 serieuze klim, gevolgd door een gevaarlijke afdaling.  Ook de aanloop naar de aankomstzone was best technisch.  De eerste twee ronden worden door het peloton rustig afgewerkt, alsof iedereen de benen wou sparen na de tijdrit van deze morgen.  Pas in ronde 3 van de 5 begon er deftig gekoerst te worden.  Ik kon me mooi vooraan handhaven, telkens in de buurt van Amaury.  Martijn Degreve raakt betrokken in een valpartij, gelukkig zonder veel erg.  Hij moet samen met Legac een gat van een goede 40 seconden toerijden op het peloton en slaagt in zijn opzet. Vooraan raakt niemand echt weg, maar op de klim staat de deur achteraan wel open.  Het peloton raakt uitgedund tot een man of 60. Hier zijn nog drie Belgen vertegenwoordigd : Martijn, Amaury en ikzelf.   In de finale kunnen de Fransman Senechal en de Deen Andersen een gat slaan van een 20-tal seconden.  Ze blijven het peloton voor en Andersen wint de etappe in een spurt met twee.  In de aanloop naar de finale laat ik me weer wegdrummen - die schrik zal er wel een keer uitraken zeker - en eindig in de buik van het peloton op een nietszeggende 41e plaats, maar wel in dezelfde tijd als het ganse peloton.  Amaury en Martijn kunnen zich wel goed plaatsen en eindigen respectievelijk 7e en 9e.  Aimé moest lossen in de finale.  Otto had te kampen met materiaalpech (spaken uit zijn wiel gerukt door aanrijding) op 1.5 km voor de finish.  Seppe had vandaag niet de beste benen en moest de voorlaatste ronde lossen op de helling. Hij verliest een viertal minuten.  In het jongerenklassement blijf ik 4e, maar nu op 24 seconden van ritwinnaar Andersen.  Ook in het algemeen klassement kan ik mijn 12e stek behouden.  Wedstrijdfoto's.

Dag 4 : Niedergeilbach : vandaag stond de koninginnerit op het programma.  Op een erg selectief parcours van 135 km ging vandaag het kaf van het koren worden gescheiden.  Scherprechter was en stevige helling van een viertal km lang, met lange stukken tot 12 % hellingsgraad.  Tussenin zaten ook nog tal van kleinere klimmetjes, die na verloop van de kilometers ook wel in de benen kropen.  We kregen vijf ronden voorgeschoteld, waar we iedere keer een veertigtal minuten over reden.  Van in ronde twee gaat een kopgroep weg van negen renners.  Voor de Belgen was Amaury present.  In de voorlaatste ronde rijdt een Fransman me bijna van de weg af.  Door de aanrijding krijg ik kettingproblemen en moet net voor de lange beklimming voet aan de grond zetten.  Ik kan het mankement zelf rechtzetten, maar geraak tussen de volgwagens verzeild.  De ganse klim moet ik alleen afhaspelen, maar doe dit zonder me te vergalopperen.  In de afdaling gooi ik me volledig en kan na een eindjump toch weer aansluiting vinden met het peloton.  Het zou duren tot een stuk in de laatste ronde vooraleer de koplopers worden opgepeuzeld door een eerste peloton van nog een zestigtal renners.  Het was vooral door toedoen van de Denen dat alles weer samenkwam.  Alle Belgen waren nog present vooraan.  Otto voelt zich goed en zet in extremis een demarrage op, zonder succes.  In de laatste 2 km komt er nog een scheur in het peloton.  Martijn, Otto en ikzelf kunnen ons nestelen in eerste groep van veertig renners.  Aimé en Seppe moeten de rol lossen en ook Amaury had in de lange ontsnapping het beste van zichzelf gegeven (met een tweede plaats in het bergklassement tot gevolg).   De finish ligt op een helling van een kleine kilometer.  Bij het aansnijden hiervan zit ik nog vrij ver achteraan, maar kan goed opschuiven.  Dit is hier veel minder evident dan in een gewone interclub of kermiskoers.  Wanneer de sprint wordt ingezet, zit ik ongeveer in negende positie.  De laatste paar honderd meter kan ik nog vijf renners remonteren en strand vandaag op een vierde plek op een tweetal fietslengtes van de winnaar, de Oostenrijker Biedermann.  Het voelde aan alsof er misschien nog iets meer in zat vandaag.  Mijn vrees om hier volledig kapot te zitten bleek ongegrond.  Ik kom vrij "fris" de meet overgewaaid, ondanks het zware parcours en vier zware koersdagen op hoog niveau. Martijn wordt hier nog vijfde, Otto 19e.  We winnen hierdoor het ploegenklassement vandaag.  Seppe verteerde de rit veel beter dan zelf verwacht en ook Otto en Aimé deden het meer dan voortreffelijk, rekening houdend met hun recente piste-prestaties en een gebrek aan wegcompetitie.  In het eindklassement blijf ik 12e.  In het jongerenklassement kan ik nog 1 plaatsje opschuiven en word hier 3e.  Hiermee ben ik beste Belg.  Le Cuisinier behoudt vandaag het geel.  Ik kan heel tevreden terugblikken op mijn vierdaagse wereldbekerervaring. Wedstrijdfoto's.

Openingsrit 11/07/2011 : Kevin wint de openingsrit en start morgen in het geel !!  Na 15 km wedstrijd onstaat er in drie schuifjes een kopgroep van 12 renners.  Kevin kan als laatste meespringen en is hier de enige vertegenwoordiger van Immo Dejaegher.  De groep blijft voor op het peloton. 40 km voor de finish moeten de renners twee cols van 3e en 4e categorie over.  Er spurten 5 renners mee voor de bergtrui.  Kevin laat begaan en doseert zijn krachten.  In de afdaling kan hij terug aansluiten.  Op een stuk vals plat gaat hij onmiddellijk in de tegenaanval.  Hij krijgt één fransman mee, een renner die in Morbihan het bergklassement had gewonnen, geen doetje dus.  Het tweetal heeft nu nog 35 km voor de boeg.  Ze lopen tot maximum 55 seconden uit op de achtervolgers.  Drie kilometer voor de eindmeet komen de achtervolgers echter terug tot op 10 seconden.  De twee koplopers kunnen uit hun greep blijven en spurten voor de overwinning. Kevin wint de wedstrijd met een drietal fietslengtes voor op zijn medevluchter en pakt de gele leiderstrui en de witte jongerentrui.  De eerste achtervolgers komen binnen op 10 seconden.  De voorhoedes van het peloton, met ondermeer Tiesj en Joren op ongeveer 1 1/2 minuut.  Morgen start het echte klimwerk en kan alles overhoop worden gegooid.  Voor Kevin kan Valromey al niet meer stuk. Klassement na 11/07/2011. Wedstrijdfoto's. Filmpje. Krantenartikel.

Tweede rit 12/07/2011 : "De euforie van gisteren maakte al vlug plaats voor de nodige realiteitszin, hoewel ik mij nooit had voorgenomen om de leiderstrui ook maar 1 km te kunnen verdedigen. Na 30 km wedstrijd moesten we een col van 1e categorie over.  Ik voelde direct dat de benen allesbehalve soepel draaiden en dat het me echt moeite koste om met de koplopers naar boven te rijden.  De inspanning van gisteren was dus duidelijk niet verteerd.  Ik slaag er de eerste keer wel in om puur op karakter mee te glippen vooraan, maar moest dit bekomen op de volgende beklimming.  Er reed een omvangrijke kopgroep weg en ik kon niet reageren.  Ook mijn ploegmakkers moesten die laten gaan. Op de derde beklimming vertrok er een volgende trein.  Ook die liet ik noodgedwongen laten passeren.  Vanaf de derde beklimming lag het peloton in stukken en brokken.  Van dan af reed ik gewoon op eigen tempo de rit uit, probeerde me te sparen voor de komende twee dagen.  Door vandaag relatief fris aan de eindmeet te komen zal de recuperatie misschien een stuk gemakkelijker verlopen, waardoor er morgen of overmorgen misschien nog iets goed te maken valt.  Alhoewel : de protagonisten zijn hier de plaatselijke renners, voor wie die cols alledaagse kost zijn.  Klimervaring en vooral zelfkennis zijn hier toch wel doorslaggevend voor een goede afloop.  De bergen liegen niet in het gevecht tegen jezelf.  Ik voel ook wel dat ik na alle sleutelbeenperikelen nog te weinig diepgang heb om dit soort werk nu al een paar dagen stevig vol te houden, maar we hebben gisteren toch de nationale franse media gehaald. Opmerkelijk was toch wel dat de meeste renners die gisteren in de aanval trokken, vandaag een stuk achteruit geslagen zijn. Dit geldt ook voor de groene trui." In het algemeen klassement valt Kevin terug naar een 31e plaats op 5.42 minuten van de leider. Hij is 11e jongere.  Tiesj Benoot staat nu als 16e het best geklasseerd van de Immo Dejaegher renners. Klassement na 12/07/2011. Wedstrijdfoto's.

Derde etappe 13/07/2011 : "We starten de wedstrijd in felle onweersbuien.  De dosering van gisteren wierp vandaag zijn vruchten af.  De drie cols van 1e categorie worden goed verteerd vandaag en ik kan me mooi vooraan houden.  Al van in de start gaan vijf man ervan door, met maar liefst drie renners van Stannah Museeuw.  Daan Hoeibergs zit hier ook bij, maar die zal later door de mand vallen.  Op de eerste beklimming vertrekt nog een groep van 20 man.  Ik spaar me nog wat, maar ga in de afzink in het wiel van superdaler Vekeman in de achtervolging op dit 20-tal.  Er kan of durft ons niemand volgen.  Dalen gaat me blijkbaar nog wel goed af.  We krijgen aansluiting.  Ook Tiesj en Joren zaten al bij dit groepje.  De laatste beklimming is lang, maar niet zo stijl. Ikzelf probeer hier diverse keren te demarreren op het buitenblad, maar wordt iedere keer teruggehaald door dezelfde renner die de ganse groep op sleeptouw neemt.  Tiesj en Joren laten ze wel hun ding doen en die gaan in schuifjes met enkelen op zoek naar de vijf leiders.  Tiesj zal uiteindelijk knap vierde worden vandaag en Joren zevende.  Ikzelf kan de schade beperken en moet op de laatste col buiten categorie het tempo maken.  We maken hier over 3 km op zijn minst 45 seconden goed op de koplopers en ik arriveer als 17e. Gilles Loncin wint de rit.  Met de conditie gaat het in stijgende lijn en ik voel dat ik met heel wat meer overschot deze etappe tot een goed einde bracht. Ik doe een goede zaak in het klassement en stijg weer een aantal plaatsen (van 31 naar 19 op 6.48 minuten van de leider).  In het jongerenklassement stijg ik weer door van de 11e naar de 6e plaats op 5.40 minuten van de leider Carret Nicolas. De gele trui komt nog achter mij binnen en gaat over naar de Australier Calvin Watson van Stannah Museeuw.  Klassement na 13/07/2011.

Slotetappe 14/07/2011 : "Al op de eerste van de 4 cols van 1e categorie ontstaat een kopgroep van 13 man, waaronder ploegmaat Joren Touquet.  Ik zat op dat moment wel goed gepositioneerd, maar had nog wat opwarming nodig.  Ik dacht van die mannen wel terug te zien, maar weer had ik het bij het verkeerde eind.  Op de volgende twee cols kan ik mooi vooraan omhoog en bepaal mee het tempo.  Eén kilometer voor de top van de derde col ga ik in de aanval, maar wordt opnieuw gegrepen in de daaropvolgende afdaling.  Op 15 kilometer voor de eindmeet, op de laatste beklimming ga ik nogmaals in de tegenaanval samen met drie companen.  We naderen tot op 10 seconden van de leiders, maar krijgen die laatste 100 meter maar niet dichtgereden op een vrij zwaar oplopend parcours.  De koplopers kunnen opnieuw verder afstand nemen, maar ook ons viertal blijft voorlopig uit de greep van een eerste achtervolgende groep.  Net op een moment dat we toch dreigden ingelopen te worden versnel ik nog eens.  Ik slaag er nu wel in om een hele tijd alleen voorop te blijven tussen de leiders en het peloton.  Joren wordt vooraan knap tweede vandaag.  Ikzelf bol uiteindelijk als 13e over de meet op een goede 20 seconden van het gros van de koplopers.  Conclusie : een vrij sterke wedstrijd gereden gelet op de moeilijkheidsgraad van het parcours, alleen vertaalt dit zich weer niet in een mooi klassement en was het andermaal wat achter de feiten aanhollen door het (voor mij dan toch) onvoorspelbaar koersverloop.  Al bij al kom ik fris uit deze vierdaagse en mag toch een ritzege mee naar huis nemen met een gele en een witte trui.  Ook Joren en Tiesj presteerden sterk en heel regelmatig.  Alleen voor James zat het hier wat minder mee de afgelopen dagen.  In het algemeen klassement strand ik op een 17 plaats, in het jongerenklassement op een 6e stek.  Tiesj is hier knap 7e, Joren 22e.  Er worden amper 53 renners in de eindranking opgenomen.  Ik kom ongetwijfeld met een heel wat betere conditie uit Frankrijk terug".  Eindklassementen.

k

Vandaag (15/02) hadden we ontzettend veel geluk met het weer. Bij het krieken van de dag werd het reeds duidelijk dat het een regenachtige dag zou worden. Tijdens de ochtendgymnastiek op het strand zagen we dan ook enkel maar gitzwarte wolken boven onze hoofden. Toch werd de volledige training bij de nieuwelingen van een drietal uur volledig droog afgewerkt.  De schrik voor Belgisch weer zat er dan ook goed in. Maar sneeuw in Spanje is natuurlijk niet hetzelfde als thuis en eens ze terug wat in het vlakke reden, werd er opnieuw op droge wegen gefietst.  In totaal werd een goede 128 km afgehaspeld.
Deze afstanden zouden gezien de weersomstandigheden in België absoluut onmogelijk zijn. Enkel hierdoor kan de stage al zeer geslaagd genoemd worden.

Dinsdag 16/02, derde trainingsdag hier op stage in Spanje. We gedragen ons voorbeeldig en amuseren ons goed. Net als gisteren is het een druilerige dag. Zware bewolking met lichte motregen. ’s Morgens staat er voor de nieuwelingen een krachttraining van 2 uur op het programma. Nadat deze perfect was verlopen, eindigde de training met een valse noot. Bij de afdaling viel Dieter Verwilst en brak hierbij jammerlijk zijn elleboog. Hopelijk herstelt hij hier vlug van. In de namiddag reden de nieuwelingen anderhalf uur los onder toeziend oog van voorzitter Franky.

Woensdag 17/02 stond gelijk aan rustdag. We reden 's morgens anderhalf uur los. Nadat gisteren de nieuwelingen vergezeld werden van Franky, mochten de juniores vandaag op pad met hun voorzitter.
Vandaag geen regen, maar zonnig weer. In de namiddag was er voor de nieuwelingen tijd om te gaan karten, hierin was Caine Van Mol de beste op enkele duizenden van een seconde. Verdienstelijk tweede werd verzorger Gino Depotter

Voorlaatste dag (18/02) in het Spaanse Benicasim. De weersvoorspellingen waren terug goed, we vertrokken reeds om 9 uur voor een lange duurtraining. We reden een tocht van ongeveer 110km en hadden bij aankomst in het hotel nog zin om verder te fietsen. We geraken blijkbaar niet moe, ondanks het parcours en de vele kilometers die we al hebben gereden.

Laatste trainingsdag vandaag (19/02) in Spanje. De zon was lichtjes van de partij. Ideaal weertje om een laatste duurtraining uit te voeren. De nieuwelingen reden het parcours die de juniores gisteren hadden gereden en kwamen met 130 km op de teller terug aan in het hotel. De training was perfect verlopen, enkel voor Julien niet, toen hij zijn achterversnelling brak bij een beklimming.