DIT BEN IK VAN BINNEN EN VAN BUITEN

Naam Kevin Deltombe. Kevin is een Ierse naam en betekent "Knap" (ik kan er ook niets aan doen).  Deltombe is een samentrekking van het franse "de la tombe".  De eerste Deltombe zou een baby geweest zijn die ze als vondeling op een grafzerk hebben gelegd.  Dit had wel beter gekund.
Geboortedatum 27/02/1994.  Twee dagen later, en ik was geboren op de 29e in een schrikkeljaar.  Oef !!  Twee weken te vroeg geboren en toen een zorgenkindje die 14 dagen langer in het ziekenhuis moest blijven.  Daar is nu - denk ik - niets meer van te merken. Ik woog 2.680 kg en was 49 cm groot. 
Woonplaats Sint-Andries, deelgemeente van Brugge.  Een stad waar ik altijd zal blijven wonen. Dit is het wapenschild van Sint-Andries.
Mijn wijk De wijk Hermitage, aan de rand van een bos Beisbroek, een straat met 1 ingang/uitgang waar 72 alleenstaande huizen staan.  In gans de wijk wonen er meer dan 100 kinderen.  Kom je op straat, dan ben je nooit alleen. Je weet er altijd wat doen.  Hier zie je een luchtfoto.
Mijn huis We wonen sinds 2001 in dit huis dat we zelf bouwden.  Op de foto staat onze vroegere auto.  Nu rijden we met een Ford S-Max.  Op de tweede foto staat een deel van de tuin.
Mijn school Sint-Lodewijkscollege te Sint-Andries, een grote school met zo'n 1.400 leerlingen waar ik er eentje van ben.  De keuze voor een grote school was mijn eigen keuze en opent veel mogelijkheden.
Studierichting 4e middelbaar Latijn-Wiskunde. 
Mijn zus Ik heb één zus, Kimberly.  Ze is 12 jaar en haar belangrijkste hobby is dansen bij dansclub Varya (streetdance en hip hop).  Ze kan geen 5 minuten zwijgen op een ganse dag. Van zodra ze kan is ze de straat op om te gaan spelen met haar vriendinnen.
Mijn pa Mijn pa werkt in een bank als cliëntenadviseur voor kredieten en beleggingen.   Zijn belangrijkste hobby is ook wielrennen, maar dan bij de wielertoeristen.  Hij is lid van een wielerclub "De Rovancotrappers", waar ik de woensdag dikwijls mee ga rijden als training.
Mijn ma Mijn ma is ploegchef in een pralinefabriek.  Ze zegt dat 20 mensen een ganse dag werk geven soms minder lastig is dan mij en mijn zus binnen de lijntjes laten lopen, vooral mijn zus dan ...  Mijn ma slaapt heel graag wanneer ze niets te doen heeft.  Ze komt bijna nooit mee naar de koers omdat ze daar veel te nerveus van wordt.
Mijn boezemvriend Ik heb één boezemvriend en dat is toevallig mijn buur Thibault.  Hij is ook 15 jaar.  We hebben - buiten wielrennen - dezelfde interesses (TV, PC, PSP, Playstation, gaan supporteren voor Club Brugge).  Ruzie maken doen we nooit, alleen veel discussiëren.
Mijn vriendinnetje Dit laat ik voorlopig in het midden.  Nu en dan mag er wel eens een "rust"pauze worden ingelast.
Mijn koersfiets Voor 2009 een nieuw raspaard : scatto night train full carbon,  afgemonteerd met een ultegra groep en een Oval stuur.  Dit is de fiets waar de ploeg mee rijdt.
Mijn trofeeënkast

Hier kijk ik nog elke dag naar voor ik ga slapen en kan dan wegdromen van mega-overwinningen die misschien nooit zullen komen.  Als aspirant was een wedstrijd pas geslaagd als ik met een beker of een medaille naar huis ging.  Het aantal trofeeën was op een moment zo aangedikt dat er geen plaats meer over was in deze kast.  Ik moest op zoek gaan naar andere plaatsen in mijn kamer om ze kwijt te kunnen.  Ik besef echter maar al te goed dat hier eerst of laatst een einde aan komt.  Hoe ouder ik word, hoe groter de concurrentie.  Maar ja, wat ik heb kunnen ze niet meer afnemen.

Als nieuweling gaat het uiteraard meer om de centen dan om medailles en bekers.  De maatstaf is nu eerder de dikte van de portefeuille dan de grootte van de trofeeënkast.  Voor het seizoen 2009 heb ik ondertussen al een mooi fietske bij elkaar gereden.
Mijn hobby's Koersen komt uiteraard veruit op de eerste plaats.  Daarnaast kijk ik ook graag TV (vooral films), ben ik veel aan het computeren (msn, gamen, website en netlog  beheren) en ga ik bijna naar elke thuiswedstrijd van Club Brugge kijken samen met een tiental vrienden uit de wijk.  In de winter ga ik regelmatig mountainbiken met mijn pa.  De piste in de Blaarmeersen zal ook weer een plaats zijn waar ik regelmatig terug te vinden ben in de winter.
Mijn slechtste moment 2009 Mijn baalmoment van het seizoen 2009 is toch nog altijd de sprint op het Provinciaal Kampioenschap.  Ik zat perfect gepositioneerd toen ik tot twee keer toe uit mijn klikpedaal schoot en zo de trui aan mij zag voorbij gaan.  Verliezen door materiaalpech en niet doordat een andere renner op dat moment beter was, is zwaar om te verteren.
Mijn mooiste moment 2009 Provinciale titel tijdrijden in Ruddervoorde.  Seppe strandt op 3 seconden, Arthur op een 20-tal seconden.

Mijn mooiste medailles tot nu toe zijn de twee bronzen medailles op het VK en BK voor aspiranten 12 jaar in 2006, mijn zilveren medaille op het VK voor aspiranten 13 jaar in 2007, mijn bronzen medaille op het BK voor aspiranten 13 jaar in 2007 en mijn zilveren medaille op het BK voor eerstejaars nieuwelingen in 2009.  Dit waren eigenaardig genoeg wel niet de mooiste koersen.
Mijn ambities Echt ambities heb ik niet.  Gewoon iedere wedstrijd het beste geven van jezelf (zowel met het koppie als met de benen) en hopen op goede resultaten.  De rest komt dan wel vanzelf.  Ik leef van wedstrijd naar wedstrijd en kijk niet ver in de toekomst.  Ik hoef mezelf voor niemand te bewijzen.   Mijn levensmotto is "pluk de dag", pak ervan terwijl het er is want het kan allemaal zo rap gepasseerd zijn als het gekomen is.  Bij Lotto-Bodysol hebben we de privileges van een goede entourage en krijgen we de kans om ons te bewijzen in het grotere werk, iets waar veel anderen alleen maar kunnen van dromen.  Dat is al heel wat.